در ساده ترین تعریف زمین فاقد کاربری به قطعه زمینی گفته می شود که در اسناد رسمی و طرحهای جامع و تفصیلی شهری یا روستایی (مانند طرح هادی)، هیچگونه استفاده مشخصی (مانند مسکونی، تجاری، زراعی، صنعتی یا خدماتی) برای آن تعریف و تصویب نشده است. این زمین ها در نقشه های شهرداری یا دهیاری، در پهنه بندی های استاندارد قرار نمی گیرند و به نوعی بلاتکلیف هستند. در اسناد ثبتی یا استعلام های شهرداری ممکن است در مقابل بخش نوع کاربری عبارتی مانند فاقد کاربری سایر، در دست بررسی یا حتی سفید (خالی) قید شده باشد.