وقتی که مردمان کشور و شهری یا ایران در همین جنگ از راههای گوناگون گفتوگو را تمرین کنند و با خلق تخیل روایی سازنده و امیدبخش تصور جمعی از فردای کشورشان بیافرینند که آنها را انگیزه، امید و نوید دهد. امید و نویدی که به آنها میگوید هرچیزی که ما را نابود نکند، ما را قویتر میسازد.