ما و ملکوتِ خیابان!

برای ما مردم ایران، این شب‌ها، خیابان، صرفا مکان و ارض جغرافیایی نیست و پیاده روی خیابانی، جابجایی از مکانی به مکان دیگر نیست. ما این شب‌ها در مواجهه با خیابان، صرفا با یک جغرافیا و مکان خاص در معنای عرفی آن مواجه نیستیم، بلکه با ژئوسوفیا مواجهیم. هر قدمی که در خیابان بر می‌داریم و یک مسافت فیزیکی را طی می‌کنیم، همزمان تغییر و تحولی درونی را نیز تجربه می‌کنیم. نوعی «تزکیه»، «چشم پوشی و قطع علاقه»، «تغییر زاویه نگرش»، «ارتقای سطح وجود»، «قِسمی معنویت سیاسی»، نوعی «غیبتِ ترس» و «حضور پرشور شهامت»، …