استراتژی «پاسخ متوازن و فراگیر» باید دستور کار اصلی باشد؛ به این معنا که هرگونه تعرض کوچک دشمن در هر نقطهای از جغرافیای مقاومت، با پاسخی در ابعاد وسیعتر و در مکان هایی غیرمنتظره روبهرو شود. این یعنی «ابهام در مکان و صراحت در اقدام» و در گامهای بعدی، حفظ پیوند میان «دیپلماسی» و «میدان» ضرورت تام دارد. همزمان با نمایش اقتدار موشکی، باید از ثمره این قدرت در میز مذاکره برای تثبیت نظم جدید استفاده کرد.