میان سکوت و گفت‌وگو

در این چارچوب، سکوت نیز معنایی تازه پیدا می‌کند. سکوت، نه فقدان گفتار، بلکه نوعی گفت‌وگو است؛ گفت‌وگویی بی‌کلام با خود، با دیگری، و با جهان پیرامون. سکوت می‌تواند احترام باشد، تأمل باشد، اعتراض باشد، یا حتی ترس. و هر یک از این‌ها، درجه‌ای دارد، شدتی دارد و زمینه‌ای دارد. سکوت، در منطق فازی، یک متغیر است، نه یک صفر.