تحلیلی در اندیشکده «شورای آتلانتیک» جنگ ایران را به نسخهای ژئوپلیتیک از بازی «پوکر دروغگو» تشبیه میکند؛ بازیای که در آن طرفها نهتنها توان نظامی، بلکه اراده، آستانه تحمل ریسک و ظرفیت تابآوری یکدیگر را میسنجند. در این روایت، حملات نظامی، مذاکرات دیپلماتیک، نوسان قیمت نفت و واکنش بازارهای جهانی همگی بخشی از میزی هستند که بازیگران متعدد آن، از ایران و آمریکا تا اسرائیل، کشورهای خلیج فارس و بازارهای انرژی، با محاسباتی متفاوت در آن حضور دارند.