ایالات متحده معمولاً به محل مذاکرات اهمیت چندانی نمیدهد و اغلب کشورهایی با وزن سیاسی کمتر را برای میزبانی انتخاب میکند تا در صورت لزوم، راحتتر از توافقها عقبنشینی کند. با وجود آگاهی ایران از این رویکرد، همچنان وارد مذاکرات میشود تا هم وجهه دیپلماتیک خود را حفظ کند و هم راهی برای توقف درگیریها بیابد. در نهایت، به نظر میرسد جنگ ۴۰ روزه نیز مانند جنگهای پیشین آمریکا، با نوعی آتشبس پایان یافته است؛ نشانهای از تمایل واشنگتن به خروج از بحران، حتی اگر از طریق توافقی موقت باشد.