فرانسیس فوکویاما در تحلیل خود، توافق احتمالی ایران و آمریکا را نه نشانه تحقق اهداف جنگ، بلکه اعتراف عملی واشنگتن به محدودیتهای سیاست فشار و جنگ میداند؛ توافقی که به گفته او، پس از ماهها هزینه نظامی و اقتصادی، نه جمهوری اسلامی را تغییر داده، نه برنامه هستهای و نفوذ منطقهای ایران را متوقف کرده و نه چیزی فراتر از بازگشت به وضعیت پیش از جنگ برای آمریکا به همراه داشته است.