مدرسه و معلمی رنگ و بوی آینده یک کشور را میدهد. باید به فردا فکر کنیم. به ایرانِ پس از جنگ؛ ایرانی که اگر قرار است سرپا بماند، باید بیش از هر چیز «گوش» داشته باشد. پشت همین نیمکتها، فقط چند دانشآموز نمینشینند؛ رنگینکمانی از زبانها، لهجهها، باورها و تجربهها می نشیند. کلاس، جایی است که ایران خودش را تمرین میکند؛ با همهی تفاوتهایش.