دنیا در بهشت زهرا تمام می شود. اینجا از گوشه و کنار صدای گریه و نوحه میآید. من اما سر شدهام، قبلا از قبرستان بیزار بودم. الان انگار بدم نمی آید هر چند وقت یکبار، راهی اینجا شوم و بنشینم گوشهای و زل بزنم به سنگی. بعد برای خودم و برای صاحب قبر و برای همهمان اشک بریزم.