زیباییشناسیِ نوشتاریِ امام در وصیتنامه، آمیزهای از صلابتِ یک فقیه و رقتِ یک عارف است. او در پایانِ متن، با کلماتی که دلِ هر خوانندهای را میلرزاند، با ملتِ ایران وداع میکند: «با دلی آرام و قلبی مطمئن و روحی شاد و ضمیری امیدوار به فضل الهی از خدمت خواهران و برادران مرخص و به سوی جایگاه ابدی سفر میکنم.» این جملات، تنها یک وداعِ شخصی نیست؛ بلکه گواهی بر «حقانیتِ مسیر» است. کسی میتواند با چنین آرامشی کوچ کند که اطمینان داشته باشد بذرِ حقیقت را در زمینِ تاریخ نشانده است. وصیتنامه امام، گواهیِ …