تجربه حضور گروسی در آژانس انرژی اتمی نشان می دهد که وی با تبدیل کردن یکی از فنی ترین سازمان های بین المللی به یک محفل و نهاد سیاسی، ثابت می کند که در صورت انتخاب او به دبیر کلی سازمان ملل، باید شاهد سازمان مللی به مراتب ضعیف تر و بی اثر تر و ناکارآمدتر از آنچه امروز شاهد هستیم، باشیم؛ در جهانی که چندجانبه گرایی رو به تضعیف است و سازمان ملل دیگر کارایی سالهای گذشته برای پایان مخاصمات را ندارد، مدیرکلی فردی همچون گروسی را باید مرگ چندجانبه گرایی و سازمان ملل که نماد آن است، دانست.