مسیر اصلاح پایدار، نه از تقابل مستقیم با ذینفعان بزرگ، بلکه از پیادهسازی تدریجی، زنجیرهبهزنجیره و استانبهاستان میگذرد؛ مسیری که در آن، منافع تولیدکننده و مصرفکننده به تدریج جای رانت را میگیرد و اعتماد نهادی، نه با شعار، بلکه با داده قابل راستیآزمایی بازسازی میشود. در کنار این واقعیت، نباید از یک متغیر مهم غافل شد: ظرفیت جذب اجتماعی. اصلاحات اقتصادی اگر سریعتر از توان جامعه حرکت کنند، حتی اگر از نظر تئوریک درست باشند، به ضد خود تبدیل خواهند شد. مدیریت گذار، سیاستهای ضربهگیر و فازبندی …