بازسازی زیرساختهای آسیبدیده صنعتی مستلزم صرف منابع مالی قابل توجه و زمانبر است؛ منابعی که در شرایط عادی میتوانستند در مسیر توسعه ظرفیتهای تولیدی، ارتقای فناوری و ایجاد اشتغال به کار گرفته شوند. در نتیجه، وقوع چنین آسیبهایی عملا به توقف یا کندی فرآیند توسعه صنعتی منجر میشود. با توجه به ماهیت شبکهای و به هم پیوسته صنایع در ایران، اختلال در یک حلقه از زنجیره تولید میتواند به صورت سرریز، سایر بخشهای بالادستی و پاییندستی را نیز تحت تاثیر قرار دهد و آثار دومینویی در کل نظام تولید ایجاد کند.