برشی از کتاب «مسافر وادی عشق»

تیر و مرداد سال 1357 تصمیم گرفتیم دسته‌جمعی نماز جماعت بخوانیم. این نماز جماعت اثر خیلی خوبی داشت و مورد بغض، نفرت و کینه سازمان(منافقین) بود. 33، 34 نفری می‌ایستادیم و نماز می‌خواندیم یا دو سه نفری نماز جماعت برقرار می‌کردیم. مأموران می‌آمدند و سر نماز جماعت ما را هل می‌دادند یا گلیم زیر پایمان را می‌کشیدند و پرت می‌کردند. اخطار می‌دادند اما دیدند فایده‌ای ندارد و نماز جماعت ما در زندان تداوم پیدا کرد. برای همین مأموران گارد به بند زندانیان ریختند و همه ما 33، 34 نفر را همراه با مجاهدین و آنهایی …