اسم من ایران است

سلام به تو که این متن را سال‌ها بعد می‌خوانی. من که این را می‌نویسم، ۱۴ ساله‌ام. شاید فکر کنی یک نوجوان ۱۴‌ساله فقط به فکر بازی و درس است اما وقتی در دورانی زندگی کنی که هر روزش یک تاریخ است، نمی‌توانی بی‌تفاوت باشی.