در جریان «جنگ رمضان» حملات نظامی و ناامنیهای گسترده، بسیاری از مراکز خدماتی و حمایتی را در معرض تهدید مستقیم قرار داد. مراکزی که مأمن افراد دارای معلولیت، سالمندان و اقشار آسیبپذیر بودند، ناگهان در میانه بحرانی قرار گرفتند که نهتنها زیرساختها، بلکه امنیت روانی ساکنان آنها را نیز هدف قرار داده بود. شدت حملات در برخی مناطق به حدی بود که ادامه فعالیت این مراکز بدون جابهجایی فوری، جان هزاران نفر را با خطر جدی مواجه میکرد.