ماه رمضان همواره جایگاهی متفاوت در ذهن و زندگی مسلمانان داشته است؛ برای برخی مترادف با روزهداری، برای بعضی یادآور مناجاتهای شبانه و برای گروهی تمرینی برای خویشتنداری. با این حال، ابعاد این ماه فراتر از چارچوبهای عبادی صرف است. رمضان در ذات خود بستری پویا برای تحقق اهداف اجتماعی و معنوی بهشمار میرود؛ ماهی که نهتنها فرصتی برای رشد فردی، بلکه زمینهای برای ترمیم روابط، کاهش تنشهای خانوادگی و تقویت آرامش اجتماعی است اما پرسش اینجاست که تا چه اندازه برای ورود به این ضیافت الهی آمادهایم؟