یک روایت تلخ از اولین‌ها

اولین‌ها همیشه تلخ است و تیز؛ مثل اولین‌باری که آدمیزاد، دستش خراش برمی‌دارد.اولین بار که سوزش یک زخم را حس می‌کند و هاج و واج مادر یا پدر رانگاه می‌کند که دلیلی برای سوزش سرانگشت‌هایش بگویند. اولین‌باری که دستش اشتباهی به چیزی برخورد می‌کند و یک شیء باارزش می‌شکند و ... .