در میان نامهای ماندگار ایرانشناسی معاصر، نام عبدالمجید ارفعی با وقار و احترام ویژهای همراه است؛ پژوهشگری که عمر خود را وقف خواندن صداهای خاموش تاریخ کرد و دیروز با خاموشی او، جامعه علمی ایران یکی از دقیقترین و صبورترین راویان گذشته خود را از دست داد.ارفعی از آن دست دانشمندانی بود که شهرت برایش هدف نبود؛ بلکه کشف حقیقت و رمزگشایی از میراث باستانی ایران، افق اصلی تلاشهای او را شکل میداد.