در دل تنسی، جایی که درختان بلوط زیر آسمان خاکستری خمیدهاند، انباری سفید و فرسوده به نام «ساختمان ۷۹۲۰» ایستاده است؛ یادگاری از جنگ سرد که سال ۱۹۶۶ به دستور گلن سیبورگ،کاشف پلوتونیوم ساخته شد.اما امروز،این بنا نه انبار تسلیحات اتمی، که مزرعهای عجیب است: حجم قابلتوجهی از لولههای غولپیکر پر از مایع زردرنگ و رادیواکتیو پشت دیوارهای بتنی یکمتری و شیشههای سربی؛ جایی که بازوهای رباتیک بادقت جراحی، آنها را«میدوشند»تاذرههای نامرئی اکتینیوم ــ ۲۲۵را استخراج کنند؛گوهری کمیاب که درخط مقدمجنگ …