«محرمِ آغاز سال قمری و حکمت پنهان در شعر بیدل»

چنین آورده‌اند و دانایان نیز بر این معنی رفته‌اند که کار این جهان بر یک حال نمی‌ماند و روزگار با هیچ کس عهد وفا نگاه ندارد؛ که این سرای کهنه را بنیاد بر دگرگونی است و هر که در اخبار گذشتگان نیک بنگرد، داند که دولت و توانگری را ثباتی نیست. بسیار کسان بودند که روزگاری نام ایشان در آفاق می‌رفت و خلق از هیبت ایشان بلرزیدندی، و پس از اندک زمانی چنان شدند که جز نامی در کتاب‌ها و خاکی بر گوری از ایشان باقی نماند.