در نگاه اول، کشور ما با داشتن سازمانهای بیمهگر متعدد و اجراییشدن طرح پزشک خانواده در برخی شهرهای کوچک و مناطق روستایی، میتواند مدعی تحقق پوشش همگانی سلامت و دسترسی همه افراد به خدمات بهداشتی و درمانی باکیفیت و بدون تحمل فشار مالی باشد. این در حالی است که معنای پوشش همگانی سلامت روی کاغذ، با دسترسی مؤثر و بدون رنج مالی به خدمات بهداشتی و درمانی، تفاوتهایی جدی دارد.