در دل جنگ، آنگاه که جهان در تنگنای درد و ویرانی قرار میگیرد، زبان نیز به همان سرنوشت دچار میشود. واژهها دیگر روان و روشن نیستند؛ گویی در میان خاکسترها مدفون شدهاند. سخن گفتن دشوار میشود و معنا، زیر بار رنج، خم میشود. این همان «عسر» است؛ تنگنایی که نهتنها جسمها، بلکه روح و زبان را نیز در بر میگیرد.