غرب بهویژه ایالات متحده آمریکا، فرآیند تحمیل اراده خود بر دولتها را در قالب «مذاکره» بازنمایی میکند و با این تمهید میکوشد هرگونه مقاومت یا اصرار ایران بر حفظ استقلال و منافع ملی را در افکار عمومی جهان نوعی «لجبازی» معرفی کند. از همینرو، در مقدمه هر تهدید یا تحریم تازه، سخن از «لزوم بازگشت به مسیر مذاکره» به میان میآورد تا بدینوسیله، برای سیاستهای فشار، تهدید و حتی اقدام نظامی بالقوه، پوششی از مشروعیت دیپلماتیک ایجاد کند.