اسطوره‌های شاهنامه در خیابان‌های ایران

نامش شاهنامه است و به‌ظاهر روایتی اساطیری-تاریخی از پادشاهان اما وقتی از این لایه -که اولین آن است- عبور کنیم، با حقیقتی ژرف روبه‌رو می‌شویم؛ یعنی مردم (جامعه). مردم در شاهنامه از آنچه در نگاه اول به‌نظر می‌آید، نقش بزرگ‌تر دارد که می‌توان آن را در ساحت‌های مختلف جست‌وجو کرد‌؛ مردم به‌عنوان سرچشمه فره ایزدی، مردم به‌عنوان وجدان بیدار جامعه، مردم به‌عنوان فداکاران خاموش و در نهایت مردم به‌عنوان حافظان هویت ملی.