صنعت سینما در ایران همگام با تحولات جهانی، گذرگاههای تکنولوژیک متعددی را پشت سر گذاشته است. شاید یکی از مهمترین این گذرگاهها، عبور از نگاتیو و آپاراتهای قدیمی بهسمت سینمای دیجیتال (DCP) بود اما حتی با دیجیتال شدن سینماها، یک چالش لجستیکی بزرگ همچنان چرخه اکران را با دشاواری روبهرو میکرد: «حمل و نقل فیزیکی فیلمها».