تلویزیون در شبهای رمضان حالوهوای دیگری دارد؛ حوالی ساعت ۱۰ شب، وقتی سفره افطار جمع شده و خانه بوی چای تازهدم و خرما میدهد، انگار همه منتظر یک قصهاند. قصهای که نه فقط برای پر کردن زمان بلکه برای ساختن یک خاطره مشترک باشد. در این فضا، کمدی اگر درست ساخته شود، میتواند به آیینی خانوادگی تبدیل شود؛ آیینی که نسلهای مختلف را کنار هم مینشاند.