در شامگاه ۱۲مهر (۴ اکتبر)، زیر نور چراغهای خیابان روستاولی، هزاران معترض با پرچمهای اتحادیه اروپا و ایالاتمتحده، به سوی کاخ ریاستجمهوری گرجستان هجوم بردند. صدای شعارهای «استعفا، استعفا!» و «زنده باد اروپا» در هوای تفلیس میپیچید، در حالی که پلیس ضدشورش از قلب نمادین قدرت ملی و دموکراسی حفاظت میکرد؛ صحنهای که نه از خشم واقعی مردم، بلکه از سناریویی آشنا در انقلابهای رنگی غربی الهام گرفته شده بود.