در روزگاری که نشانههای فرسایش نظم مستقر جهانی بیش از هر زمان دیگری آشکار شده و تحولات پرشتاب منطقهای و بینالمللی، بنیانهای آن را با چالشهای عمیق روبهرو کرده است، در داخل ایران نیز برخی جریانهای فکری در حال بازتعریف موقعیت خود هستند. در چنین فضایی، جریان موسوم به نئولیبرالیسم داخلی میکوشد با تکیه بر بازسازی نظری و بازآرایی گفتمانی، سیاست بقای خود را صورتبندی تازهای ببخشد.