در حالی که کشورهای پیشرفته جهان سالانه میلیاردها دلار برای تقویت «قدرت نرم» فرهنگی خود هزینه میکنند، سهم بودجه فرهنگی ایران با وجود دارا بودن یکی از غنیترین گنجینههای تمدنی، همواره ناچیز بوده و این غفلت چندیندهه، بهرغم ظرفیتهای بینظیر، هزینههایی برای جایگاه و نفوذ منطقهای ایران داشته است.