سعدی در روزگاری آثار جاودانه خود را خلق کرد که نثر فارسی دچار تکلف شده بود؛ بدان معنا که از سادگی سده چهارم و پنجم فاصله گرفته بود. نثری که سعدی نگاشت، نثری قابل فهم بود. سعدی با نگارش گلستان، نثر فارسی را به روشنی و سادگی برگرداند. از آن زمان نثر سعدی الگوی نوشتن است، حتی تا اکنون که در سده پانزدهم هستیم.