بارشهای پاییز و زمستان ۱۴۰۴ برای بسیاری از تالابهای ایران نه بهمعنای «احیا» بلکه نشانهای از «بقا» بود؛ بقایی شکننده که بار دیگر اهمیت مدیریت منابع آب و تعیین تکلیف حقابههای زیستمحیطی را به صدر دستور کار سیاستگذاران آورد. اگرچه سال آبی ۱۴۰۴_۱۴۰۳ در مجموع یکی از خشکترین دورههای دو دهه اخیر بهشمار میرود اما نفوذ سامانههای بارشی در نیمه غربی، شمالی و جنوبغربی کشور موجب آبگیری نسبی تعدادی از تالابهای مهم شد؛ تالابهایی که در تابستان امسال نامشان در فهرست قربانیان خشکسالی قرارداشت.