غربیها غالبا تجربه تاریخی و فرهنگی خود را معیار سنجش دیگر تمدنها قرار دادهاند. برای مثال چون اروپا در فاصله سدههای نهم تا پانزدهم میلادی دوران موسوم به «قرون وسطی» را پشت سر گذاشته است، گاه همه جهان آن روزگار را نیز «قرون وسطایی» مینامند و شاهنامه را اثری متعلق به ادبیات قرون وسطی میشمارند.