چهلم شهدای حوادث ۱۸ و ۱۹ دیماه، قرار بود صحن دانشگاه را به مجلسی برای سوگواری و بازخوانی یک زخم ملی تبدیل کند؛ زخمی که هنوز در حافظه جامعه تازه است اما آنچه در روزهای گذشته در دانشگاههای تهران رخ داد، تنها یک مراسم یادبود نبود؛ میدان تقابل دو قرائت از «جنبش دانشجویی» بود. یک سوی ماجرا، بدنهای از دانشجویان که با پرچم ایران، اقامه نماز جماعت و همخوانی سرودهای ملی، دانشگاه را سنگر هویت و استقلال دانستند؛ و سوی دیگر، اقلیتی که در برخی موارد با فحاشی، شعارهای ساختارشکنانه، توهین به نمادهای ملی و حتی …