در کشوری که متوسط بارندگی سالانه آن کمتر از یکسوم میانگین جهانی است و حدود ۸۵ درصد آب در بخش کشاورزی مصرف میشود، بازتعریف الگوی تولید غذا دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی ملی است. طرح پایداری تولید کشت، با تمرکز بر توسعه و بهرهوری دیمزارها، پاسخی ساختاری به بحران همزمان آب، اقلیم و امنیت غذایی ایران به شمار میآید.