دعوا بر سر تنظیم‌گری است نه آزادی بیان

آنچه این روزهادرباره ساترا وطرح جدید مجلس روایت می‌شود،بیش از آن‌که یک بحث حقوقی بی‌طرفانه باشد، بازتولید یک دوگانه‌ غلط است: «آزادی بیان در برابر نظارت».این صورت‌بندی،نه مسأله راحل می‌کند ونه حتی آن رادرست توضیح می‌دهد.واقعیت این است که بازارصوت وتصویر فراگیر درایران،مدت‌هاست ازیک فعالیت نوپا یا تجربه‌ای فرهنگی عبور کرده و به یک صنعت پرقدرت با گردش مالی سنگین بدل شده است.صنعتی که میلیون‌ها مخاطب دارد،برسبک زندگی اثر می‌گذارد ودرمواردی،مستقیمادرحساس‌ترین لایه‌های‌فرهنگی‌جامعه مداخله می‌کند.