گاهی خنده، گاهی گریه!

سینمای ایران، با وجود دستاوردهای چشمگیر درعرصه جشنواره‌های بین‌المللی و تولید سالانه ده‌ها فیلم، یکی از محدودترین سینماهای جهان از نظر تنوع ژانری است.اگر نگاهی به اکران‌های سال‌های اخیر بیندازیم،عمدتا با دو سه ژانر اصلی روبه‌رو هستیم: کمدی‌های موقعیت‌محور، درام‌های اجتماعی ــ خانوادگی و گاه ملودرام‌های عاشقانه یا اخلاقی اما ژانرهای پرطرفدارجهانی مانند اکشن،وحشت، علمی ــ تخیلی،جنایی ــ معمایی کلاسیک،فانتزی حماسی،موزیکال یا حتی‌وسترن مدرن تقریباغایب هستندیادرحد یکی دوتجربه ناموفق وپراکنده باقی مانده‌اند.