در سالهایی که تلویزیون و شبکه نمایش خانگی بیش از هر زمان دیگری بهسمت سرگرمیهای زودگذر، روایتهای آپارتمانی و قصههای بیریشه رفتهاند، بازگشت به آثاری، چون «در چشم باد»، «سرزمین مادری» و «کوچک جنگلی» یادآور دورانی است که سریالها تنها برای پر کردن آنتن ساخته نمیشدند بلکه میخواستند بخشی از حافظه تاریخی یک ملت را زنده نگه دارند.