در روزهایی که فشار افکار عمومی درباره کیفیت آموزش کودکان بالاست، سادهترین کار این است که یک «متهم آشنا» پیدا کنیم و همه ناکامیها را پای او بنویسیم. گزارشی که یکی از روزنامهها با عنوان «صداوسیما آنتن نمیدهد» کار کرده دقیقا روی همین غریزه عمومی سوار شده و با تکیه بر چند گفتوگو با دو سه خانواده، با نادیده گرفتن پیچیدگی حکمرانی آموزش، با یک تیتر احساسی، مسألهای چندعاملی را به یک سازمان رسانهای تقلیل داده است.