از آغاز جنگ رمضان، محاسبه طرف غربی بر این بود که با ترور رهبر انقلاب یا برخی مقامات، بهویژه فرماندهان نظامی و وارد کردن ضربات سنگین بتواند مسیر فروپاشی داخلی را هموار کند. تصور آنان این بود که بهدلیل اختلافنظرها و چندپارگیهای اجتماعی، جامعه ایران تابآوری لازم را نخواهد داشت.