در خانه‌ای به وسعت قصه‌های کودکی

هنوز چند پله از ساختمان را بالا نرفته بودیم که خاطره‌ها آرام‌آرام از راه رسیدند؛ همان شب‌هایی که کودکی‌مان با صدای گرم و آرام مریم نشیبا به خواب می‌رفت. انگار در راهروی آن آپارتمان، صدای «شب‌بخیر کوچولو» پیچیده بود و ذهن‌مان را به سال‌هایی برد که رادیو، صمیمی‌ترین همدم شب‌های خانه‌هاست.