آثار کیانوش عیاری آینهای از زندگی است؛ نظیر همان مثلی که میگوید انگار صندلیات را دم در خانه گذاشتهای و به عابران در خیابان، دست به یقه شدن دو تن یا دستفروشی یک کودک نگاه میکنی. البته در این مورد کمی دراماتیزهتر است که آن هم خاصیت سینما و تلویزیون یا در یک کلام آثار نمایشی بهحساب میآید.