در دورهای که بسیاری از برنامههای گفتوگومحور گرفتار کلیشه، تکرار و گفتوگوهای از پیش قابل پیشبینی شده بود، موفقیت برنامه «من ایرانم» را باید در یک ویژگی مهم جستوجو کرد؛ بازگشت به روایت انسانی. برنامهای که تلاش میکند بهجای شعار، آدمها را به قاب تلویزیون بیاورد و از خلال تجربه زیسته آنها، درباره مفاهیم کلان حرف بزند.