در شرایط جنگی، فضای رسانهای با انبوهی از شایعات، اخبار ضدونقیض و روایتهای احساسی وجهتدار مواجه میشود. در چنین وضعیتی، تولید برنامههای تحلیلی که بتوانند با تکیه بر منابع معتبر و روشهای منطقی مانند «تقاطعگیری» خبری، واقعیت را از شایعه جدا کنند، نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت انکارناپذیر است. مخاطب درگیر با اضطراب جنگ، بیش از هر چیز به تحلیلی نیاز دارد که هم از دام احساساتزدگی بپرهیزد و هم با زبانی ساده و صریح،ابعاد پنهان تحولات میدانی و سیاسی را باز کند.