نشان شهادت زیبنده آیت الله خامنه‌ای بود

با چشمانی اشکبار و دل‌هایی سرشار از اندوه بی‌شمار، دست به قلم می‌برم تا در باب مصیبتی بنویسم که نه قلم و نه قلبم را یارای نوشتن یا ازدل‌گذراندنِ آن نیست. اگر باور به تقدیرات حکیمانه‌ی پروردگار متعال و نیز تجربه‌های گرانسنگِمان از مصیبت‌های منتهی به شکوه و عظمت دوباره‌ی مصیبت‌دیدگان نباشد، ناگزیر باید فقط گریبان چاک کنیم و با اهل بکاء و صُراخ، همنوا بشویم و این‌گونه زمزمه کنیم که: هل من مُعینٍ فأطیلَ معه العویل والبکاء.