وقتی صحبت از بازیهای ویدئویی به میان میآید، اغلب نخستین تصویری که در ذهن نقش میبندد، «سرگرمی صرف» است؛ اما با نگاهی عمیقتر درمییابیم که بازیها صرفا ابزاری برای پرکردن اوقات نیستند، بلکه عرصهای برای کشف و شناخت خویشتن به شمار میروند. بازیها همزمان «آینه» و «ماسک» هستند. آینهاند، چرا که بهوضوح نشان میدهند چه کسی هستیم و کدام ویژگیها در درونمان برجسته است. ماسک هستند، زیرا این فرصت را به ما میدهند تا به چیزی تبدیل شویم که در جهان واقعی امکان یا فرصت بودنش را نداریم. همین دوگانگی است …