تلاشی بلندپروازانه برای پیوند رئالیسم با کمدی تلخ

نمایش «باران اسیدی» در ادامه مسیری قرار می‌گیرد که طی سال‌های اخیر در تئاتر ایران پررنگ‌تر شده: بازگشت به درام‌های موقعیت‌محور با تمرکز بر استیصال انسان معاصر در ساختاری اپیزودیک