ایبسن برخلاف بسیاری از نمایشنامهنویسان پیش از خود، به جای قهرمانان اشرافی و اتفاقات اغراقآمیز، سراغ زندگی روزمره طبقه متوسط رفت. طبقهای که ظاهراً آرام و اخلاقمدار بود، اما در زیر این ظاهر، سرشار از دروغ، سرکوب، پنهانکاری و بحران هویت بود. آثار او بیش از هر چیز درباره حقیقت هستند؛ حقیقتی که انسانها از خود و دیگران پنهان میکنند