آثار تاریخی و فرهنگی در هر نقطه از جهان، صرفنظر از مرزهای سیاسی و جغرافیایی، بخشی از حافظه مشترک بشریت به شمار میآیند؛ گنجینههایی که نه تنها روایتگر تاریخ یک ملت، بلکه سندی از مسیر تمدن انسانی هستند. بر همین اساس، در حقوق بینالملل و کنوانسیونهای جهانی، از جمله کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه برای حمایت از اموال فرهنگی در زمان مخاصمات مسلحانه و نیز کنوانسیون ۱۹۷۲ حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان، هرگونه حمله یا آسیب عمدی به بناها و محوطههای تاریخی ممنوع شده و ...